سایت تخصصی مدیریت دانش
توسعه دانش محور / Vahid Eslami, Knowledge Management Special Weblog: Since 2009
نویسنده: وحید اسلامی - ۱۳٩٠/٤/٢۳

نکته ای که این روزها به شدت ذهن من را درگیر کرده این است که چرا در کشور ما مسئله ترک خدمت، استعفا و جابه جایی از یک سازمان به سازمان دیگر بیشتر در مورد کارکنان نخبه و دانش مدار سازمانها مشاهده می شود و کمتر مشاهده می کنیم که کارکنان عادی، سازمانهایشان را ترک کنند. مطمئناً با من هم عقیده هستید که در اغلب سازمانها افرادی وجود دارند که بواسطه تخصص و تجربه خود به عنوان یک مرجع در پیشبرد امور و حل مسائل و مشکلات بوجود آمده در فعالیتها و فرایندهای کاری سازمان نقش آفرینی می کنند. اما عدم انعطاف پذیری شرکتها در پاسخگویی به نیازها و انتظارات کارکنان فرهیخته و عدم بهره گیری از توانمندی های این افراد در فعالیت های کاری و همچنین نبود ساز و کارهای مناسب جهت حفظ و نگهداری آنان از جمله مهم ترین عواملی هستند که موجب خارج شدن افراد به همراه دانش ها و تجربیاتشان از سازمان می شود. ناتوانی در مدیریت صحیح نگهداری کارکنان نخبه ضمن تحمیل هزینه های سنگین مستقیم و غیر مستقیم باعث انتقال قابلیت ها به شرکتهای رقیب و نهایتاً از دست دادن مزیت رقابتی سازمان می گردد. 

همانطور که می دانیم یکی از حوزه های اصلی در مدیریت منابع انسانی، بحث نگهداشت و برنامه ریزی نگهداری منابع انسانی با توجه به استراتژی های جبران خدمات می باشد. نکته به نظر عجیب و البته ناراحت کننده این است که بسیاری از مدیران بر این باورند که اگر شکایتی از طرف کارکنان مطرح نشود این امر نشان دهنده رضایت آنان است. در حالی که بسیاری از نارضایتی ها  ممکن است به دلایل مختلف از طرف کارکنان بیان نشود پس مدیر می بایست بداند که سکوت نشانه هشدار است نه نشانه رضایت و هر زمانی که بازخوری از طرف کارکنان دانش مدار در سازمان مطرح نشود آن وقت است که مدیر باید نگران وضعیت سازمان و منابع انسانی خود باشد.

بیاییم از منظر مدیریت دانش به موضوع نگاه کنیم. در مدیریت دانش گفته می شود که در سازمانهای دانش محور بخش اعظمی از دانش در اختیار اعضای با تجربه و خبرگان آنها قرار دارد که متاسفانه جابه جایی، استعفا و ترک خدمت این افراد می تواند لطمات زیادی را به سازمان تحمیل کند. اکثر مدیرانی که نگاه دانشی در مدیریتشان وجود ندارد یعنی سازمان را با نگاه دانش محور مدیریت نمی کنند دچار این معضل هستند که "تا زمانی که می توان کارمند پیدا کرد، جابه جایی و رفتن کارکنان هیچ عیبی ندارد."  ولی اگر قرار باشد شایسته ترین افراد سازمان را ترک کنند و در جاهای دیگر مشغول شوند آن وقت چه خواهد شد؟ نرخ بالای جابه جایی و استعفای کارکنان به این معنی است که هزینه های مربوط به استخدام و آموزش کارکنان جدید بالا می رود. جایگزینی  افراد جدید تا مدتی موجب کاهش کارایی می شود. بنابراین ترک اختیاری کارکنان دانش مدار هم از بعد مادی و هم از جهت از دست دادن و یا سپردن قابلیت ها به رقبا برای سازمان ها سنگین تمام می شود. 

به قول شاعر : بودیم و کس قدر ما ندانست   /   باشد که نباشیم تا بدانند که بودیم 

واقعاً چرا این چنین می شود؟ کجاست حضرت سعدی که بگوید به خردان مفرمای کار درشت ! مده کار معظم به نوخاسته ! و ... 

وحید اسلامی
نزدیک به 8 سال از عمر این وبلاگ می گذرد. اینجا بخشی از پایگاه تجربیات کاربردی من در حوزه مدیریت دانش، مالکیت فکری و توسعه دانش بنیان است. به مدیریت دانش متعارف و تاریخ مصرف گذشته اعتقادی ندارم چون آن را موثر نمی دانم. این متفاوت دیدن و نوبینی در مدیریت دانش را سعی کرده ام در نوشته هایم بیاورم. باشد که با حمایت ها و ارائه نقطه نظرات خود، بنده را در این مسیر یاری نمائید. شماره تماس: 09125795576 (وحید اسلامی) ایمیل: Ve_eslami@yahoo.com
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر: